Erasmus – pierwsze zetknięcie z kulturą i religią turecką podczas I mobilności

Poniedziałek 23 II  2026 r. grupa słuchaczy z Łowickiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku przebywająca na mobilności w Stambule w Turcji  z programu Erasmus+ rozpoczęła od pysznego śniadania i tureckiej kawy, która miała im dać energię na krajoznawcze spacery. Jak na pierwszy dzień, tych wrażeń mieli moc.

Stambuł to wspaniałe miasto, w którym  spotykają się kultury, łączące  bogatą historię Wschodu i Zachodu. Było stolicą trzech imperiów: rzymskiego, bizantyjskiego i osmańskiego.  Pierwsze kroki skierowali do Hagia Sophia  (Świątyni Bożej Mądrości) – arcydzieła i symbolu architektonicznego geniuszu, miejsca, w którym skondensowane jest 1500 lat historii. Kiedyś kościół, później meczet, potem muzeum, a teraz znowu meczet. Przez ponad 1000 lat było największą świątynią chrześcijaństwa, a później stało się sercem ormiańskiego islamu. Ponieważ Hagia Sophia jest czynnym meczetem, odwiedzający muszą ubierać się skromnie – kobiety muszą zakrywać włosy, a wszyscy zadbać o zakrycie ramion i kolan.

Wizyta tutaj to duchowe przeżycie. Z przejęciem oglądali przeplatanie się kultury chrześcijańskiej i muzułmańskiej. Szczególnie zachwyciły ich mozaiki z wizerunkami Jezusa Nauczającego, Maryi Dziewicy i Jana Chrzciciela.

Potem przyszła kolej na zwiedzanie Błękitnego  Meczetu.  To najwspanialszy przykład  tzw. „klasycznego okresu”  sztuki islamskiej w Turcji. Wybitne dzieło architektury imperium osmańskiego wpuisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Jego nazwa pochodzi od ponad 20 000 ręcznie robionych ceramicznych płytek wyrabianych w Izniku (dawniej: Nicea), które zdobią wnętrze i mienią się odcieniami błękitu pod wpływem światła wpadającego przez ponad 200 okien.

A na koniec dnia - Grand Bazar, miejsce, do którego chodzi każdy turysta odwiedzający Stambuł i gdzie można kupić prawie wszystko. Czy zostaną im jeszcze jakieś środki na koncie po tej wizycie? Tego nie wiemy, ale trzeba mieć nadzieje

Na ich fotografiach ze spaceru ulicami Stambułu często widać tajemnicze figury będące pół kobietą i pół wężem. To Shahmaran - władca węży i podziemnego świata, inteligentne i życzliwe stworzenie z mitologii irańsko-perskiej, które nigdy się nie starzeje. Dostrzegają tez inne współczesne ciekawostki miasta.

Grupowa mobilność słuchaczy odbywa się w ramach realizowanego przez ŁUTW akredytowanego projektu nr 2025-1-PL01-KA121-ADU-000313029 z programu Erasmus+. Bierze w niej udział 10 słuchaczy pod opieką Joanny Gałki-Walczykiewicz - przedstawicielki kadry dydaktycznej ŁUTW.